1. Miðað við hvort þær eru lífrænar eða ólífrænar eru sýrur flokkaðar í ólífrænar sýrur og lífrænar sýrur.
Lífrænar sýrur vísa til lífrænna efnasambanda sem hafa súr eiginleika. Algengustu lífrænu sýrurnar eru karboxýlsýrur, en sýrustig þeirra stafar af karboxýlhópnum (-COOH). Önnur efnasambönd, eins og súlfónsýrur (-SO₃H), eru einnig flokkaðar sem lífrænar sýrur. Lífrænar sýrur geta hvarfast við alkóhól og myndað estera.
2. Byggt á nærveru eða fjarveru súrefnis eru sýrur flokkaðar í oxýsýrur og ó-oxýsýrur.
Oxýsýrur (td brennisteinssýra H₂SO4, kolsýra H₂CO₃ osfrv.) og ó-oxýsýrur (td saltsýra HCl, flúorsýra HF, osfrv.).
3. Byggt á fjölda H⁺ jóna sem geta losnað frá einni sýrusameind:
Sýrur má flokka í einrótar sýrur (td HCl), tvírótínar sýrur (td H₂SO4) og þrírótar sýrur (td H₃PO4).
4. Byggt á hlutfallslegu sýrustigi (styrkleika)-sérstaklega, hvort sem þær gangast undir algjöra sundrun- eru sýrur flokkaðar í sterkar sýrur, miðlungs sterkar sýrur og veikar sýrur.
Sterkar sýrur (td HCl), miðlungs sterkar sýrur (td H₃PO4) og veikburða sýrur (td H₂CO₃).
5. Byggt á því hvort miðatómið fær til sín rafeindir eru sýrur flokkaðar í mjög oxandi sýrur og ó-sterkt oxandi sýrur.
Mjög oxandi sýrur (td HNO₃).
